કથન – નિમિષા દલાલ

મૂળ પ્રકાશન – પ્રતિલિપિ પર …..

( હિન્દી લેખિકા વિણા વત્સલ સિંહની વાર્તા ‘અનિમેષ‘નો ગુજરાતીમાં ભાવાનુવાદ. . )

ટન… ટન…. ટન… ટન.. ટન… ટન

બેલના અવાજે બધા જ વિદ્યાર્થીઓ વર્ગમાં પોતપોતાની જગ્યાએ બેસી ગયા. અત્યારે સુભાષ સરનો ક્લાસ હતો. આખી શાળાના વિદ્યાર્થીઓમાં એમનો ખૂબ ધાક હતો. પ્રિન્સિપલ પણ એમનું કહેવું ઉથાપી શકતા નહોતા, વર્ગમાં આવતાજ એમણે એક ઊંડો શ્વાસ લીધો અને.. એમના મોઢા પર ગુસ્સો આવી ગયો..

“કોણ સિગારેટ પીતું હતું અહીં.. ?”

છેલી બેંચ પર થયેલો થોડો સળવળાટ એમના ધ્યાનમાં આવી ગયો..

“કથન… અહીં આવ જોઉં…”

“સર હું નહોતો પીતો..” કથન ગભરાઈ ગયો..

“આઈ સે કમ હિયર..” એમનો અવાજ ઊંચો થયો ને કથન દોડીને એમની પાસે ગયો..

એમણે કથનના ખિસ્સા તપાસ્યા.. અને પેન્ટના ખિસ્સામાં હાથ નાખતા જ…

“ચાલ પ્રિન્સીપલ પાસે.. તારા મા-બાપને બોલાવીને આજે જ સ્કૂલમાંથી….”

કથનનું બાવડું પકડી એમણે કથનને ખેંચ્યો.. એ સુભાષસર પાછળ ઘસડાયો. એ બોલતો રહ્યો ‘સર મેં નથી પીધી.’ પણ….

“મિસ્ટર અનિલ તમે અત્યારેને અત્યારે જ તમારા પત્નીને લઈને અહીં આવી જાઓ…”

થોડી જ વારમાં કથનના માતા-પિતા સ્કૂલમાં હતા.

સટાક… સુભાષસરની વાત સાંભળતા જ અનિલે બધાની હાજરીમાં કથનને એક તમાચો મારી દીધો. એક તો અડધી મિટિંગ છોડી આવેલા અનિલને સ્કૂલમાં આવી સાંભળવા મળ્યું કે.. પપ્પાના ગુસ્સા સામે કથનની જીભ સચ્ચાઈ બોલવા ઊપડી નહીં..

“સાવ ખોટી વાત મારો દીકરો સિગારેટ પીએ જ નહીં.” ધારાએ અનિલથી ડરતા ધ્રુજતા સ્વરે કહ્યું ને પ્રિન્સિપલે કથનના ખિસ્સામાંથી મળેલું સિગરેટનું પેકેટ ધારા સામે ધરી દીધું.

“મમ્મી..મેં..”

“ચૂપ.. ખબરદાર જો એક શબ્દ પણ બોલ્યો છે તો…” પેકેટ જોઈ અનિલે ફરી ઘાંટો પાડી એક તમાચો ઠોકી દીધો.. કથન ગાલ પંપાળતો ધારા સામે જોઈ રહ્યો, પરંતુ ધારા પણ અનિલના ગુસ્સાને કારણે કથનને વધુ સપોર્ટ કરી શકી નહીં, પણ એનું મન જાણતું હતું કે કથન આમ કરે જ નહીં. એને પોતાના ઉછેર પર જરાયે શંકા નહોતી પણ…

કથનને સ્કૂલમાંથી એક મહિના માટે સસ્પેન્ડ કરાયો. કારમાં ઘરે જતા આખા રસ્તે અનિલે ધારાને બાળઉછેર પર લાંબુ ભાષણ આપી દીધું. ઈચ્છવા છતાં પણ ધારા અનિલની સામે કથનને વહાલ કરી શકી નહીં. કથન દયામણી નજરે પોતાની માને જોતો રહ્યો ને એ લાચાર નજરે દીકરાને…

ઘરે આવતા જ અનિલે બીજા ચાર-પાંચ તમાચા કથનને મારી દીધા. “પપ્પા, પપ્પા, એક વાર, ..” આગળના શબ્દો એના રૂદનમાં વહી ગયા અને તે પોતાના રૂમ તરફ દોડી ગયો.

“ખબરદાર જો એની પાછળ ગઈ છે તો.. હું શું કરી શકું છું તું જાણે છે ને ?” કથનની પાછળ ધારાને જતી જોઈ અનિલે બરાડો પાડ્યો. એ સાંભળી કથને જોરથી બારણું બંધ કરી દીધું અને અનિલના ગુસ્સાથી સારી રીતે પરિચિત ધારાના પગ થંભી ગયા.

કથન એની માને ઝંખતો રહ્યો. એણે સાચી વાત ધારાને કહેવી હતી, પણ રૂમને બહારથી તાળું મારી અનિલ ચાવી લઈ ઓફિસ જતો રહ્યો. એવું નહોતું કે અનિલને કથન વહાલો નહોતો. પણ પોતાના એકના એક દીકરાને આવા દુષણોથી દૂર રાખવો એ પણ તો એની જ ફરજ હતી ને ? થોડી પણ ઢીલ આનાથી વધુ ખરાબ દુષણ તરફ કથનને લઈ જશે એ અનિલ જાણતો હતો.

રાતે જમવા બેસતા ધારાને કથન માટે થાળી ભરતા જોઈ અનિલે તેને ટોકી.

“એક દિવસ ખાશે નહીં તો…”

“અનિલ, તમે થોડા શાંત થઈ વિચારો. આવા સમયે બાળકને ગુસ્સાથી નહીં પ્રેમથી જ વારી શકાય….” ધારાએ અનિલને સમજાવ્યો.

“આવા સમયે બાળકને વહાલથી સમજાવવાનું હોય, આમ ગુસ્સો કરતા કદાચ એવું પણ બને કે કથન….” અને એમની બીક સાચી પડી.. થાળી લઈ રૂમનું તાળું ખોલી અંદર પ્રવેશતા જ કથનને લોહીમાં તરબોળ જોતાં જ અનિલના હાથમાંની થાળી પડી ગઈ. કથનને તરત ઊચકીને એ કાર તરફ દોડ્યો. કથનના હાથમાંથી પડી ગયેલી લોહીથી ખરડાયેલી ચિઠ્ઠી ધારાએ ઊંચકી લીધી.

“ડોક્ટર..” ઓપરેશન થિયેટરમાંથી બહાર આવતા જ અનિલે શબ્દો નહીં પણ ચિંતિત નજરે જ ડોક્ટરને પૂછ્યું.

“ઘા બહુ ઊંડો નથી પણ લોહી તો ઘણું વહી ગયું છે અમે ટાંકા તો લઇ લીધા છે.. બાકી હવે ભગવાનના હાથમાં…” બોલી ડોક્ટર એમની કેબીનમાં જતા રહ્યા.

ઓપરેશન થિયેટરમાંથી આઈસીયુમાં લઈ જતા કથનને જોઈ બંનેની આંખોમાંથી પસ્તાવાના આંસુ વહી રહ્યા હતા.

*****

પગ પાસેથી ઓલવાયેલું સિગરેટનું ઠુંઠું લઈ બારીમાંથી ફેંકવા જતા તપનની આંખો કથન સાથે મળેલી, એ આંખોએ આખી રાત તપનનો પીછો ના છોડ્યો. સવારે પોતાના પોકેટમની માંથી એક પાર્કર પેન લઈ તપન સુભાષસરને આપવા ગયો. એને ખબર હતી કે, પોતાના મમ્મી-પપ્પા અવાર-નવાર સુભાષસરને કોઈને કોઈ ગીફ્ટ આપતા હતા અને એના કારણે જ પોતે ન વાંચવા છતાંય પાસ થઈ જતો હતો.

“સર, મારા પપ્પાએ આ પેન મોકલાવી છે તમારા માટે.”

“થેંક્યું કહેજે પપ્પાને હો.. અને આ વખતે મહેનત કરીને પાસ થજે આવતા વર્ષે બોર્ડમાં હું મદદ નહીં કરી શકું, અને હા પેલા કથનની જેમ જો આડે પાટે ગયો છે તો-તો પછી આ… તને નહીં બચાવે.. આવા દુષણોની હું સખત વિરૂધ્ધ છું.” પેન બતાવતા સુભાષસરે તપનને કહ્યું, અને બેલ પડતા એ વર્ગમાં જવા ઊભા થયા.. તપન ત્યાંથી ખસ્યો નહીં..

“ શું થયું ? કંઈ કહેવું છે ?” તપને હકારમાં ડોકું ધૂણાવ્યું.

“જલ્દી બોલ બેલ પડી ગયો છે.” સુભાષસર પાછા ખુરશીમાં બેઠા.

“ સર, ગઈ કાલે કથને સિગારેટ નહોતી પીધી..”

“તો ? તો કોણે પીધી હતી ? મને ખબર છે તમે બંને સારા મિત્રો છો પણ એને બચાવવાનો ખોટો પ્રયાસ ન કરતો.. ”

“ ના.. ના સર, હકીકતમાં તો હું સિગારેટ પીતો હતો.. એણે મારા હાથમાંથી લઈ નીચે નાખી એના પર પગ મૂકી દીધો હતો અને મારી સ્કૂલબેગ માંથી પેકેટ લઈ બહાર ડસ્ટબીનમાં નાખવા જતો હતો ને તમે આવ્યા, એટલે જલ્દી જલ્દી એણે એના પેન્ટના ખિસ્સામાં પેકેટ મૂકી દીધું ને…..” તપને ડરતા ડરતા કહ્યું..

“ સર, કથન મને બહુ સમજાવતો કે સિગારેટ છોડી દે, પણ મેં ના છોડી .. ને આજે મારા લીધે એ.. સર, હું તમને પ્રોમિસ કરું છું કે આજ પછી હું સિગારેટને હાથ પણ નહીં લગાડું.. સર એનું સસ્પેન્શન પાછું ખેચાવડાવોને, પ્લીઝ સર.. “ તપને આજીજી કરી..

સુભાષસરને સમજ ન પડી કે શું કરવું… પછી કંઇક વિચારી..

“ચાલ પ્રિન્સીપલ પાસે…”

*******

આઈસીયુની બારીમાંથી કથનને જોતા ધારાને પેલી ચિઠ્ઠી યાદ આવી.

“મમ્મી, પપ્પા,

મને માફ કરજો.. તમને લાગતું હશે કે તમે મારા પર મૂકેલા વિશ્વાસને મેં તોડ્યો છે. પણ ના, મેં નથી તોડ્યો. એ સિગારેટ મારા ફ્રેન્ડ તપને પીધી હતી. હું એને ઘણા સમયથી છોડવા સમજાવું છું પણ… તપનના પપ્પા-મમ્મી બહુ જ બિઝી રહે છે અને તપનને માટે સમય કાઢી સકતા નથી. એટલે એને અપાતા મોટા પોકેટમનીમાંથી..” ધારા જેમ જેમ ચિઠ્ઠી વાંચતી ગઈ.. એની આંખમાંથી આંસુઓની ધારા વહેતી ગઈ. રડતા રડતા ચિઠ્ઠી વાંચતી ધારાને જોઈ અનિલે એના હાથમાંથી તે લઈને વાંચવા માંડી.. એની પણ આંખો ભીંજાઈ.. ત્યાં જ મોબાઈલની રીંગ વાગી.. કથનના ક્લાસટીચર સુભાષનો ફોન હતો..

“મી. અનિલ, તમારો કથન નિર્દોષ છે. અમે તેનું સસ્પેન્શન પાછું ખેંચીએ છીએ. અસલમાં એના મિત્ર તપને સિગારેટ પીધી હતી.. આજે સવારે એણે મારી પાસે આવીને કબૂલ કર્યું છે, અને હવે સિગારેટ નહીં પીવાની ખાતરી પણ આપી છે.. પરંતુ સ્કૂલના નિયમાનુસાર અમે તપનને સ્કૂલમાંથી સસ્પેન્ડ કરીએ છીએ.. કથનને કાલથી સ્કૂલે મોકલી આપજો..”

“મી.સુભાષ, તપનને સસ્પેન્ડ ન કરતા. આજે એણે સાચું બોલવાની હિંમત કરી છે અને હવે સિગારેટ ન પીવાનું વચન પણ તો આપ્યું છે.. મારી તમને વિનંતિ છે કે તમે એને સસ્પેન્ડ…” આગળના શબ્દો અનિલના રૂદનમાં દબાઈ ગયા ને એણે ફોન કટ કર્યો.

સાંજે ડોકટરે અનિલને તેની કેબીનમાં બોલાવ્યો અને કહ્યું, “ મી. અનિલ, કથન હવે ખતરાની બહાર છે. પણ હજુ વધુ લોહી વહી જવાને કારણે થોડો અશક્ત છે,” ડોકટરના બાકીના શબ્દો સાંભળ્યા વિના જ અનિલ ખુશીના સમાચાર આપવા ધારા પાસે દોડી ગયો..

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Posted in પ્રેરક પ્રસંગો

ચારસો ટકા આનંદ – શ્રી. હરેશ ધોળકિયા; પુસ્તક પરિચય – શ્રી. નિરુપમ છાયા

       જીવન એક વિશાળ અને એ કરતાંય વ્યાપક ઘટના છે. એને સમજીને જીવવું એ એક મોટી કળા છે. આવી કળા બહુ ઓછા લોકોને સાધ્ય હોય છે. જીવનને યોગ્ય રીતે જીવવા કોઈ ઉચ્ચ લક્ષ્ય સાથે જોડવું એ ઉત્તમ ઉપાય છે. આવાં ઉચ્ચ કહી શકાય તેવાં અનેક લક્ષ્યો છે. શિક્ષણ પણ એવું એક લક્ષ્ય છે. શિક્ષણને જીવનકાર્ય બનાવી પૂરા રસ સાથે એમાં રમમાણ થનારા લોકો થકી શિક્ષણક્ષેત્ર રળિયાત બને છે. આજે તો અન્યની જેમ શિક્ષણ પણ એક વ્યવસાય બની ગયું છે. રળતર, મળતર અને વળતર શિક્ષણ સાથે જોડાઈ ગયાં છે.

    પણ એવાયે લોકો હજુ મળે છે જેઓએ આ ત્રિકોણમાંથી બહાર નીકળી, શિક્ષણને જીવન બનાવ્યું છે. આવા સમર્પિત લોકો થકી શિક્ષણમાં જીવન ઉમેરાયું છે, શિક્ષણ ચેતનવંતુ બન્યું છે, એટલું જ નહિ એ ચેતના સહુને સ્પર્શીને પ્રેરિત પણ કરી રહે છે. આવા શિક્ષકોને મળેલો આનંદ અસીમિત હોય છે અને એજ તેમની મૂડી હોય છે, ચારેય દિશાઓમાંથી પ્રાપ્ત થયેલો , ચારસો ટકા આનંદ. આવા જ , શિક્ષક અને કેવળ શિક્ષક જ શ્રી હરેશભાઈ ધોળકિયાએ ‘ચારસો ટકા આનંદ’ પુસ્તકરૂપે પોતાનો આનંદ વહેંચ્યો છે.

પુસ્તકના આ મુખપૃષ્ઠ પર ક્લિક કરો.

પુસ્તકના આ મુખપૃષ્ઠ પર ક્લિક કરો.

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Tagged with:
Posted in પ્રકીર્ણ

ભર બપોરે પડછાયો ગાયબ

સાભાર –  શ્રી. નરેન્દ્ર ગોર, કચ્છ એસ્ટ્રોનોમી ક્લબ, ભુજ

gor

કચ્છમાં પડછાયા વિહિન દિન ની ઉજવણી થઈ

ભર બપોરે પડછાયો ગાયબ થતાં કુતુહલ સર્જાયું

ભુજના કાર્યક્રમની સાથે સાથે વિશ્વની અનેક શાળાઓ પણ જોડાઈ

વિધ્યાર્થીઓમાં સર્જનશક્તિ અને પ્રયોગશીલતા ખિલે તે ઉદ્યેશ્યથી આંતર રાષ્ટ્રિય સંસ્થા એરેટોસ્થેનસના માર્ગદર્શન હેઠળ કચ્છ એસ્ટ્રોનોમી ક્લબ દ્વારા કચ્છના વિવિધ સ્થળોએ પડછાયા વિહિન દિન તરીકે ઉજવવામાં આવ્યો હતો. તા.13 જુન ના રોજ ભુજ ખાતે માતૃછાયા કન્યા વિધ્યાલયમાં મુખ્ય કાર્યક્રમનું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું. જેમાં 400થી વધારે વિધ્યાર્થીનીઓએ ભાગ લીધો હતો. બરોબર 12 ને 51 મિનિટે પડછાયો ગાયબ થતાં આ કુદરતી ઘટનાને માણી હતી. આજથી 2200 વર્ષ પહેલાં એરેટોસ્થેનસ નામના વૈજ્ઞાનિકે ગણિતના સાદા નિયમો નો ઉપયોગ કરીને નાની લાકડીના પડછાયાની મદદથી સૌ પ્રથમ વખત પૃથ્વીનો પરિઘ માપી બતાવ્યો હતો. જેની યાદમાં વર્ષ દરમિયાન વિશ્વના દેશોમાં આ કાર્યક્રમનું આયોજન કરવામાં આવે છે. ભુજમાં વી ડી હાઈસ્કૂલ, સેંટ ઝેવિયર્સ સ્કૂલ પણ આ પ્રયોગમાં સામેલ થઈ હતી. તો આ પ્રયોગને સફળ બનાવવા ફ્રાંસ, ક્રોએશિયા, ગ્રીસ, બ્રાઝીલ અને આર્જેન્ટિના જેવા દેશોની છ શાળાઓ પણ જોડાઈ હતી અને 13મી જુનના તેમની શાળામાં પડછાયાને ની લંબાઈ માપી તેના પરિણામ કચ્છ એસ્ટ્રોનોમી ક્લબ ને મોકલાવ્યા હતા. આ બાબતે ખગોળવિદ્ નરેન્દ્ર ગોરે જણાવ્યું હતું કે બાળકોને આ પ્રયોગની વૈજ્ઞાનિક જાણકારી અગાઉથી જ આપી દેવામાં આવી હતી જેના કારણે બાળકોએ આ ઘટનાને ફક્ત કુતુહલ તરીકે નહીં પણ વૈજ્ઞાનિક દ્ર્ષ્ટિકોણ થી નિહાળી હતી. હજારો કિલોમિટર દુર બેઠેલા તેમના જેવા જ વિદ્યાર્થી જ્યારે એક સરખો પ્રયોગ કરે અને તેના પરિણામોની પરસ્પર આપ લે કરે તે જ રોમાંચક છે. આવોજ કાર્યક્રમ 12 તારીખ ના નારાણપર કન્યા વિધ્યાલય, મેઘપર પ્રા. શાળા માં પણ કરવામાં આવ્યો હતો જેમાં વિધ્યાર્થીઓએ પૃથ્વીની ધરીભ્રમણની ઘટનાને વિગતવાર જાણી હતી તથા પ્રશ્નોત્તરી પણ કરી હતી, માતૃછાયા શાળાના કાર્યક્રમમાં ક્લબના સભ્યો નિશાંત ગોર તથા દયારામ જણસારીએ વ્યવસ્થા સંભાળી હતી તથા ફોટોગ્રાફી કરી હતી. શાળાના આચાર્યા નીલાબેન, નિયામક નલિનીબેન, ટ્રસ્ટીશ્રી મધુભાઈ સંઘવી, પંકજબેન, અનીલાબેન ગોર, અશ્વિનભાઈ, શશીકાંતભાઈ, પ્રજ્ઞેશભાઈ તથા જાગ્રુતિબેન એ સહયોગ આપ્યો હતો.

વીડી હાઈસ્કૂલ ખાતે ઈંડીયન પ્લેનેટરી સોસાયટી સંચાલિત કચ્છમિત્ર લોકવિજ્ઞાન કેંદ્ર દ્વારા પણ ઉજવણી કરવામાં આવી હતી જેમાં નરેન્દ્ર ગોર, કુલદીપસિન્હ સન્ધુ, પ્રવિણ મહેશ્વરી, નિરદ વૈદ્ય, કિશન ઠક્કર દ્વારા આચાર્યશ્રી અને શિક્ષકોના સહયોગથી બહોળી સંખ્યામાં વિધ્યાર્થીઓએ આ ઘટનાને સમજી હતી. સેંટ ઝેવિયર્સ સ્કૂલ માં શાળાના વિધ્યાર્થી અને ક્લબ ના સભ્ય કિશન સોલંકી અને ઓજસ પંડ્યા દ્વારા આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું

મૂળ સંદેશ 

પ્રિય શિક્ષક મિત્રો, ખગોળ મિત્રો,

શિક્ષક મિત્રો તેમજ ખગોળ માં રસ લેતા મિત્રો ને વિનંતિ

ભુગોળ અને ખગોળ ને લગતી કેટલીક ઘટનાઓ અમુક સમયાંતરે બનતી હોય છે. આવી ઘટના વખતે લોકોમાં તેમજ ખાસ કરીને વિધ્યાર્થિઓમાં ખુબ ઉત્સુકતા હોય છે. આ પ્રસંગે સદર ઘટનાનું અવલોકન, પ્રદર્શન, કરી જો સાચી સમજ વિધ્યાર્થીઓને/લોકોને આપીએ તો તેમના જ્ઞાનમાં વધારો કરી શકાય. તેમજ બાળકોની વિજ્ઞાન પ્રત્યેની રૂચી વધારી શકાય.

આવીજ એક ઘટના પડછાયાનું ગાયબ થવું છે. મકરવૃત અને કર્કવૃત વચ્ચે આવતા પ્રદેશોમાં આ ઘટના વર્ષમાં બે વખત બને છે. આ ઘટનાનું નિદર્શન કરી વિધ્યાર્થીઓ ને અક્ષાંસ,રેખાંશ, કર્ક્વૃત, મકરવૃત, સુર્યની દૈનિક ગતિ, અને તે દ્વારા પૃથ્વીનું પરિભ્રમણ, તેમજ પરિક્રમણ જેવી બાબતો સહેલાઈ થી સમજાવી શકાય.

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Posted in કંઇક જાણવા જેવું, ભૂગોળ

કીર્તિ ઠક્કર – આવા શિક્ષક પણ હોય છે

આરંભ -૧૯૮૯

kt1

૨૦૦૮

kt2

 વેબ ગુર્જરી પર ડો. દર્શના ધોળકિયાએ કહેલી આ પ્રેરણાદાયી શિક્ષક – કથા વાંચવા અહીં ક્લિક કરો. 

 

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Posted in સાચા શિક્ષક

ખાસ બાળકોના બેલી

      આપણે ત્યાં ‘ખાસ’ બાળકો વિશે ખાસ જાગૃતિ નથી.  હજુ ગઈ કાલ સુધી એમને ‘મંદ બુદ્ધિ’ , ‘પાગલ’ અને બહુ સારી રીતમાં ‘ભલા’ તરીકે જ ઓળખવામાં આવતા હતા.

      પણ…. પશ્ચિમમાંથી અપનાવેલી થોડીક સારી ચીજોની જેમ …

     હવે સમાજમાં તેમના માટે સારી સમજ  કેળવાતી જાય છે. હવે એમને ‘ખાસ’ કે ‘વિશિષ્ઠ’ જરૂરિયાત વાળા બાળકો ગણવામાં આવે છે, અને સન્નિષ્ઠ નાગરિકો એમને માટે કાંઈક કરી  છુટવા તૈયાર થયા છે.

     આવા જ એક સન્નિષ્ઠ, વયસ્ક નાગરિક છે – આ લખનારના એન્જિ. અભ્યાસ વખતના, ૭૦ + ઉમરના,  સહાધ્યાયી…

Atul_Bhatt

અતુલ ભટ્ટ

અતુલ ભાઈની સંસ્થાની વેબ સાઈટ પર જવા આ લોગો પર ક્લિક કરો.

અતુલ ભાઈની સંસ્થાની વેબ સાઈટ પર જવા આ લોગો પર ક્લિક કરો.

તેમના બાળકો સાથે વાતચીત કરવાની એક તક આ લખનારને મળી હતી…. એનો અહેવાલ આ રહ્યો.

એક સવાર અતુલનાં બાળકોની સાથે

 

હવે…

અતુલ ભટ્ટનો પરિચય એમના જ શબ્દોમાં આ રહ્યો.

એમાંથી થોડાક ફોટા…

Atul Ghanshyam Bhatt ab1 ab2 ab3

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Posted in માતા-પિતા માટે, વાલી પ્રયત્ન

શાળાઓને ખોળે લેનારા

ખોળાના બાળકને સારામાં સારું શિક્ષણ આપવા પેટે બાંધનાર માબાપ તો હોય. કોઈક વીરલા એકાદ ગરીબ બાળકને ભણાવવાનું કામ માથે લે – એમ પણ બને.

પણ…. આખી ને આખી શાળા ( ભુલ્યો… શાળાઓ) દત્તક લેનારા પણ છે.

        એ ટ્રસ્ટની વાત કરીએ એ પહેલાં એ સ્પષ્ટ થવું જોઇએ કે ‘ભલું’ એટલે શું ? એમને અન્ન-કપડાં-ઝૂંપડાં જોગવી આપવા એટલું જ? એ બધી અવશ્ય પાયાની જરૂરતો છે. બેશક, એ પ્રાથમિક (પ્રાઇમરી)છે. એના વગર ના ચાલે, પણ કેવળ એટલાથી પણ ના ચાલે. શ્રેય તો એથી વિશેષ કશુંક છે.

     જવાબ માટે જેના પર ભવિષ્યકાળ નિર્ભર છે એ વારલીઓની અત્યારે પાંગરી રહેલી પેઢી ઉપર ! એ બાળકોની આખી શ્રેણી નિબીડ અંધકારમાં જન્મી છે. એમને જિંદગીના એમના હકના મળવા જોઈતા અજવાસની કલ્પના જ નથી. એ સવારે એક ટંક જ ખિચડી પામે છે, બીજી વારની ખિચડી માટે બીજી સવારની રાહ એમને જોવાની રહે છે. નાનપણથી જ અંધશ્રધ્ધા. કુરિવાજો અને આદિમકાળના જમાનાનાં અવિચારી બંધનો એમને ઘેરી વળે છે, પોતાના મોટા બાંધવોને એ દારુ પી પીને મરી જતાં નજર સામે જુએ છે ને છતાં એ નરકમાં આળોટતા રોકનાર કોઇ નથી. મોટા થઇને એ લોકો પણ જે પ્રજા પેદા કરશે એમને માટે પણ એ જ નરકવાસ છે. આ સિલસિલાનો છે કોઇ અંત ?

     એનો અંત લાવી શકાય માત્ર અને માત્ર બાળકોની કેળવણી વડે. એકલો ‘શિક્ષણ’ શબ્દ સાંકડો છે. એમાં ભણતર આવે છે, પણ ગણતર નથી આવતું. પણ છતાં એની શરૂઆત બેશક શાળાકીય શિક્ષણથી કરવી પડે. પરંતુ જે બાળકોમાં ભણવાની કોઇ જ તમન્ના પેદા થઇ નથી તેમને શાળાનું નિર્જીવ મકાન શું આકર્ષી શકવાનું ?

આવી શાળાઓને દત્તક લેનારા ‘મુછાળા’  અને ‘મુછાળી’ દંપતી…


વિશેષ માહિતી ….

આ લોગો પર ક્લિક કરો.

આ લોગો પર ક્લિક કરો.

 

અને તેમની વેબ સાઈટ…

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો.

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો.

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Posted in શાળા શિક્ષણ ક્ષેત્રે સમાચાર

બાળકના ઉછેર વિશે

સરસ ટેડ વિડિયો …

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Posted in માતા-પિતા માટે

ભણાવવાના ધખારા

સાભાર – શ્રી. મહેન્દ્ર ઠાકર, મુંબાઈ સમાચાર

bs1

bs2

bs3

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Posted in પ્રેરક પ્રસંગો

અપંગની પ્રતિભા

સાભાર – શ્રી. મહેન્દ્ર ઠાકર, મુંબાઈ સમાચાર.

bs5

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો...

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો…

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Posted in પ્રેરક પ્રસંગો

શોખીન બિલાડી – પુષ્પા અંતાણી

caT
  એક નાનકડું ગામ હતું. એ ગામમાં નાનું બજાર આવેલું હતું. બજારમાં જેન્તીની જૂતાની દુકાન, છગનની છત્રીની દુકાન, ચંદુની ચશ્માંની દુકાન, પેથાભાઈની પર્સની દુકાન અને દામજીની દરજીકામની દુકાન આવેલી હતી. એ બજારમાં શિવાભાઈની દુકાન પણ હતી. શિવાભાઈ સ્ત્રીઓના બ્ વસ્તુઓ – જેવી કે બંગડી, જાતભાતના દાગીના અને ચાંદલા-કાજળ જેવી ચીજો વેચતા. દામજી દરજી સિવાય બીજા બધા દુકાનદારો લુચ્ચા અને સ્વાર્થી હતા. દામજી દરજી ભલો અને દયાળુ હતો. એ બીજા કોઈ દુકાનદારો સાથે પંચાતમાં પડતો નહીં. એ ભલો અને એનું કામ ભલું.
        આ બજારમાં ઉંદરોનો બહુ ત્રાસ હતો. ઉંદરો બધી દુકાનોની ચીજવસ્તુઓને નુકશાન પહોંચાડતા હતા. આથી દુકાનદારો ઉંદરોથી કંટાળી ગયા હતા. તેઓ વિચારતા હતા કે આનો કોઈ ઉપાય શોધવો પડે, પણ એમને કોઈ રસ્તો જડતો નહોતો. એક બિલાડી ફરતી ફરતી આ બજારમાં આવી ચઢી. બિલાડી ખૂબ શોખીન અને સ્વાભિમાની હતી. એ ચોખ્ખીચણાક રહેતી અને ઠસ્સાથી ફરતી. એને હંમેશાં કંઈ ને કંઈ નવું કરવાનું મન થતું. એક વાર એને ફ્રોક પહેરવાનું મન થયું. એ તો પહોંચી દામજી દરજીની દુકાને. ત્યાં જઈને બોલી :
‘દરજી, દરજી, મને ફ્રોક સીવી આપશે ?’

પછી શું થયું? અહીં વાંચો…

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો.

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો.

ગમ્યું?...તો ગમતાનો ગુલાલ કરો.Google+FacebookEmail
  
Posted in બાળકથા, બાળવાર્તા
સર્જન સંગ્રહ
ઇ-વિદ્યાલય લોગો
  ઇ-વિદ્યાલય લોગો અને લિંક આપના બ્લૉગ પર મૂકવા માટે નવું ટેક્સ્ટ વિજેટ બનાવી નીચે દર્શાવેલા કોડની કૉપીને ત્યાં પેસ્ટ કરો.

<a href="//www.evidyalay.net"><img src="http://evidyalay.net/wp-content/uploads/2013/09/EV_LOGO4.png" /></a>

આ ગુગલ એડનો હેતુ માત્ર ઇવિદ્યાલય વેબસાઇટ નિભાવ પૂરતો જ સિમિત છે.