One thought on “ભાષા જ્ઞાન – હળવાશથી (૨)”

1. બરાબર નથી
   લક્ષ્મીની જેમ જ લાગણીઓ ગણે છે, આ માણસ બરાબર નથી.
   ગણે છે ને ઓછી પડે તો લડે છે, આ માણસ બરાબર નથી.

   સમી સાંજ દરિયાકિનારે જવું, તોયે દરિયા તરફ પીઠ રાખી,
   એ લોકોને, ગાડીને જોયા કરે છે, આ માણસ બરાબર નથી.

   સુંદરતા જોવી ગમે છે, સહજ છે, પણ સૌની દ્રષ્ટિમાં છે ફેર,
   એ જોવાની આડશમાં રીતસર ઘૂરે છે, આ માણસ બરાબર નથી.

   ન કુદરત, ન ઈશ્વર, ન દુનિયા, અરે સૌ સ્વજનથી યે છેટો રહે છે,
   બસ પોતાને માટે જીવે છે, મરે છે, આ માણસ બરાબર નથી.

   વધુ એને ચીડવો, વધારે દઝાડો, જલાવો, દયા ના બતાવો,
   કારણ એ કાયમ ઈર્ષ્યાથી બળે છે, આ માણસ બરાબર નથી.

   દિવસના કલાકો પૂજા, પાઠ, સેવા ને કીર્તનમાં વીતે છતાં
   ક્ષણોમાં જ એની શ્રદ્ધા ડગમગે છે, આ માણસ બરાબર નથી

   હતા બાળકો જયારે નાના કદીયે સમય એને આપ્યો નહીં
   હવે એના શૈશવ માટે ટળવળે છે, આ માણસ બરાબર નથી

   નિરાંતે કદી બેસી આરામખુરશી પર નભને તેં જોયું છે દોસ્ત ?
   ટીવી પર સિરિયલ બહુ જોયા કરે છે, આ માણસ બરાબર નથી.

   ઉપેક્ષા, ઉપેક્ષા, ઉપેક્ષા, ઉપેક્ષા કરી જેની જીવનમાં કાયમ
   દીવાલો પર એની તસ્વીરો મઢે છે, આ માણસ બરાબર નથી.

   ઘણું સારું બોલે, ખૂબીઓ બતાવે, ઓવારે, પણ વાંધો છે એ,
   અરીસામાં જોઈ એ આવું કરે છે, આ માણસ બરાબર નથી.

   જે લુચ્ચું હસે છે, જે ખંધુ હસે છે, જરા એથી ચેતીને ચાલો,
   કે આખો શકુનિ એમાંથી ઝરે છે, આ માણસ બરાબર નથી.

   – હિતેન

   Reply